Τις δυνατότητες της νέας φρεγάτας FDI «Κίμων», της παλαιότερης τύπου ΜΕΚΟ «Ψαρά», αλλά και των μαχητικών F-16 Viper που αναπτύχθηκαν στην Κύπρο, ανέλυσε ο Ταξίαρχος (Μ) ε.α. ΠΑ, Γραμματέας του Κ.Αρ. Ακρόπολις'
Αεροπόρος με γνώση των εξοπλιστικών προγραμμάτων, σκιαγραφώντας την εικόνα της ελληνικής αποτρεπτικής ισχύος σε μια περίοδο αυξημένης έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το «Seafire» και η αεράμυνα περιοχής του «Κίμων»
Κομβικό στοιχείο της νέας γαλλικής φρεγάτας είναι το ραντάρ Thales Sea Fire. Πρόκειται για ραντάρ τεχνολογίας AESA (ηλεκτρονικής σάρωσης), με τέσσερις σταθερές επιφάνειες (panels), που εξασφαλίζουν πλήρη κάλυψη 360 μοιρών χωρίς μηχανική περιστροφή. Όπως επισημάνθηκε από τον κ. Ζηκίδη, που έχει γράψει και πολλά άρθρα για τα ραντάρ των φρεγατών, σε αυτή την αποστολή του «Κίμωνα» στην Κύπρο, «το σημαντικότερο είναι το ραντάρ» γιατί «και μεγάλη εμβέλεια έχει, και έχει την δυνατότητα να "βλέπει" από πάνω, δηλαδή κατακόρυφα». Όπως εξηγεί ο καθηγητής, τα περισσότερα ραντάρ πολεμικών πλοίων, που είναι περιστρεφόμενα, δεν μπορούν εύκολα να δουν από πάνω τους τι συμβαίνει καθώς έχουν ένα «κώνο σιγής».
Συνεχίζοντας, υπογραμμίζει ότι αυτή την «αδυναμία», που παίζει ρόλο στις απειλές από βαλλιστικούς πυραύλους που έρχονται από πάνω, σχεδόν κατακόρυφα, την έχει «λύσει» η νέα υπερσύγχρονη φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού. «Με αυτόν τον τρόπο καλύπτει έναν πλήρη θόλο», σημειώνει. Επειδή έχουν ακουστεί πολλά για την εμβέλεια του ραντάρ του «Κίμωνα», ο κ. Ζηκίδης λέει πως η πραγματική εμβέλεια ενός ραντάρ εξαρτάται και από το μέγεθος και από το ίχνος του στόχου.
Διευκρινίζει ότι οι αναφορές περί 500 χιλιομέτρων είναι υπερβολικές αφού έχει ονομαστική εμβέλεια «γύρω στα 300 χιλιόμετρα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί και να ξεπεράσει αυτό το όριο». Εξηγεί ότι αυτό «εξαρτάται από τον στόχο, δηλαδή ένα μεγάλο αεροπλάνο όπως πχ είναι το C-130, θα το "δει" και πιο μακριά από τα 300 χιλιόμετρα». Προσθέτει μια ακόμη λεπτομέρεια, πως όταν πρωτοσχεδιάστηκε το συγκεκριμένο ραντάρ, προοριζόταν να μπει σε μεγαλύτερο πλοίο, οπότε θα ήταν και το ραντάρ μεγαλύτερο σε μέγεθος ώστε να αγγίζει τα 500 χιλιόμετρα. «Γι' αυτό αρχικά ονομάστηκε Sea Fire 500, αλλά στην πορεία έφυγε το 500 από την ονομασία του», αναφέρει. Το σύστημα, ωστόσο, θεωρείται από τα πλέον σύγχρονα παγκοσμίως και μπορεί να διαχειριστεί ταυτόχρονα πολλαπλές απειλές - από μαχητικά και πυραύλους μέχρι μη επανδρωμένα αεροχήματα (drones).

Στον τομέα της αντιαεροπορικής άμυνας, η φρεγάτα «Κίμων» φέρει «έναν από τους καλύτερους αντιαεροπορικούς και αντιβαλλιστικούς πυραύλους που υπάρχουν σήμερα», τον Aster 30, με εμβέλεια που φθάνει περίπου τα 120 χιλιόμετρα και μέγιστο ύψος έως και 20 χιλιόμετρα. Υπάρχουν νεότερες εκδόσεις με ενισχυμένες αντιβαλλιστικές δυνατότητες, οι οποίες ενδεχομένως να εξεταστούν σε επόμενη φάση. Η νέα γενιά των Aster, που δοκιμάζεται τώρα, θα έχει εμβέλεια στα 150 χιλιόμετρα. Όταν όμως η Ελλάδα υπέγραψε την σύμβαση για τους Aster το 2022 δεν υπήρχε η νέα γενιά τους. Ο καθηγητής επισημαίνει ακόμη ότι ο «Κίμων» διαθέτει 32 κελιά κάθετης εκτόξευσης για τους πυραύλους αλλά επειδή σε αρχικό στάδιο οι Γάλλοι είχαν σχεδιάσει τη φρεγάτα με 16 κελιά, είναι άγνωστο αν αυτή τη στιγμή το ελληνικό πλοίο έχει «ενεργοποιημένα» και τα 32 κελιά ή μόνο τα 16.
Επιπλέον, ένα ακόμη σημαντικό «ατού» του συγκεκριμένου πλοίου είναι το αντιπυραυλικό σύστημα RIM-116 Rolling Airframe Missile (ή RAM εν συντομία), που δεν το αποκτάμε από τους Γάλλους αλλά από τις ΗΠΑ. Όσον αφορά το κύριο πυροβόλο του «Κίμωνα», αυτό των 76 χιλιοστών, το οποίο «θα έλεγα ότι ίσως είναι και το καλύτερο αυτή τη στιγμή για να βάλλει κατά ντρόουνς γιατί έχει πολύ μεγάλη ταχυβολία, συνεργάζεται με το ραντάρ και έχει πάρα πολύ μικρό κόστος συγκριτικά με πυραύλους όπως είναι οι Aster που κοστίζουν γύρω στα 2,5 εκατομμύρια ή ο RAM που κοστίζει 1 εκατ. ευρώ». Συνεπώς προσφέρει αποτελεσματική και οικονομικότερη άμυνα σε μικρότερες αποστάσεις - έως και περίπου 16 χιλιόμετρα.
Τα ιρανικά Shahed 136 και ο «Κένταυρος»
Ο κ. Ζηκίδης σημειώνει πως η αποστολή του «Κίμωνα» στην Κύπρο είναι ουσιαστικά το πρώτο τεστ επί του πεδίου για την νεότευκτη φρεγάτα και θα είναι χρήσιμο τόσο το πλήρωμά της όσο και στο Πολεμικό Ναυτικό. Σε ερώτηση για τη μαζική χρήση φθηνών drones στην πολεμική σύρραξη στη Μέση Ανατολή, όπως είναι τα ιρανικά Shahed 136, ο καθηγητής απαντά ότι είναι φθηνά όπλα, της τάξεως των 25 έως 50 χιλ. ευρώ, μπορούν να εκτοξευθούν σε μεγάλους αριθμούς εναντίον σταθερών στόχων, φέρουν μια μικρή πολεμική κεφαλή, δεν είναι τηλεκατευθυνόμενα, δεν επικοινωνούν μεταξύ τους και ακολουθούν προγραμματισμένη πορεία βάλλοντας κατά σταθερού στόχου (άρα πχ δεν μπορούν να πλήξουν εύκολα ένα σκάφος που κινείται γρήγορα).

Η «Ψαρά», φρεγάτα τύπου MEKO 200HN, παραμένει αξιόμαχη, ωστόσο το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού της συζητείται εδώ και χρόνια. Οι απειλές έχουν εξελιχθεί ραγδαία σε σχέση με τη δεκαετία του 1990, όταν σχεδιάστηκαν τα πλοία αυτής της κλάσης, και η ανάγκη αναβάθμισης των αισθητήρων και των συστημάτων μάχης θεωρείται κρίσιμη, επισημαίνει ο κ. Ζηκίδης. Παρά ταύτα, η συνεργασία μιας σύγχρονης μονάδας όπως ο «Κίμων» με παλαιότερες αλλά αξιόπιστες πλατφόρμες μπορεί να δημιουργήσει ένα πολυεπίπεδο πλέγμα αεράμυνας, καλύπτοντας μεγάλη θαλάσσια περιοχή. Επισημαίνει δε ότι βαλλιστικούς πυραύλους ανιχνεύει πολύ καλά μόνο το ραντάρ του «Κίμωνα».
Όσον αφορά το ελληνικό αντι-drone σύστημα «Κένταυρος», που φέρει η φρεγάτα «Ψαρά» και έχει δοκιμαστεί στην Ερυθρά Θάλασσα στις επιθέσεις των Χούθι, ο κ. Ζηκίδης τονίζει την δυνατότητα του συστήματος να κάνει παρεμβολές στα μη επανδρωμένα και στους σταθμούς εδάφους, και ειδικότερα να «αχρηστεύει» τα τηλεκατευθυνόμενα. Βέβαια, υπάρχουν κι άλλα συστήματα στη φρεγάτα αλλά ο «Κένταυρος» είναι το πιο σημαντικό στις νέες τεχνολογίες.

Ο καθηγητής σημειώνει, ωστόσο, ότι η καμπυλότητα της γης περιορίζει την ικανότητα εντοπισμού στόχων που πετούν πολύ χαμηλά, στοιχείο κρίσιμο στην αντιμετώπιση drones ή πυραύλων sea-skimming. «Με τους υπολογισμούς που έχω κάνει, εκτιμώ ότι μπορεί να "δει" στόχο που πετά πολύ χαμηλά έως τα 17 ναυτικά μίλια», εξηγεί.
Ο ρόλος των F-16 και η «ομπρέλα» από αέρος
Συμπληρωματικά προς τις ναυτικές δυνάμεις, τα ελληνικά F-16 -ιδίως στην αναβαθμισμένη έκδοση Viper- διαθέτουν σύγχρονα ραντάρ και προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα, ενισχύοντας σημαντικά την εναέρια επιτήρηση και αποτροπή. «Ήταν μεγάλη κίνηση η αναβάθμιση που έγινε, έχουν πολύ σύγχρονο ραντάρ και για να πούμε την αλήθεια, αν βάλουμε κάτω τις τιμές, εμείς τα αναβαθμίσαμε σε πολύ καλή τιμή το 2018, ενώ σήμερα τα νούμερα που ακούγονται σε ανάλογες αναβαθμίσεις είναι εξωφρενικά. Η διεύθυνσή μου "έτρεχε" αυτό το πρόγραμμα, εγώ ήμουν υπεύθυνος για τα Rafale».

Αναφορικά με τον χρονικό ορίζοντα του πολέμου, ο ταξίαρχος εκτιμά ότι «βλέπω να κρατάει καιρό» γιατί οι Ιρανοί είναι «αποφασισμένοι, έχουν προετοιμαστεί» και έχουν «μεγάλο στοκ» πυραύλων και πυρομαχικών. «Τα κόστη για ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν είναι εξωφρενικά κάθε μέρα που περνά. Τα πράγματα είναι περίπλοκα», αναφέρει. Εξηγεί ότι κύρια αποστολή των F-16 στην Κύπρο θα είναι να πλήξουν Shahed με το πυροβόλο τους. Σε ερώτηση γιατί η Αθήνα δεν έστειλε τα πιο σύγχρονα Rafale στη Μεγαλόνησο, αναφέρει ότι τα F-16 είναι περισσότερα στον στόλο της Πολεμικής Αεροπορίας και πιο άμεσα επιχειρησιακά διαθέσιμα για γρήγορη μεταστάθμευση ενώ τα Rafale ίσως να «κρατούνται» για άλλες δεσμεύσεις ή ειδικότερους ρόλους.
Κλείνοντας, ο καθηγητής εκφράζει την άποψη ότι αυτή η περίσταση στάθηκε μια καλή αφορμή για να «αναθερμανθούν» οι σχέσεις Αθήνας - Λευκωσίας και προτείνει να μείνουν στην Κύπρο ελληνικά μαχητικά και να αναλάβει η Κυπριακή Δημοκρατία την συντήρηση μιας μοίρας πολεμικών αεροσκαφών.
Ο συνδυασμός πλοίων με ισχυρή αντιαεροπορική άμυνα περιοχής και μαχητικών αεροσκαφών δημιουργεί μια «ομπρέλα» προστασίας, ικανή να καλύψει κρίσιμες υποδομές και στρατηγικούς στόχους στην Κύπρο, εφόσον απαιτηθεί. Όπως επισημάνθηκε, το ζήτημα δεν είναι μόνο επιχειρησιακό αλλά και στρατηγικό: η παρουσία προηγμένων ναυτικών και αεροπορικών μέσων λειτουργεί πρωτίστως αποτρεπτικά, στέλνοντας σαφές μήνυμα ετοιμότητας και συνεργασίας σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης γεωπολιτικής ρευστότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.
* Ο ταξίαρχος (ΜΗ) ε.α. Κωνσταντίνος Ζηκίδης είναι μηχανικός Τηλεπικοινωνιών-Ηλεκτρονικών, αποτελεί μέλος του στρατιωτικού διδακτικού προσωπικού της Σχολής Ικάρων και είναι διδάκτωρ Ε.Μ.Π.

Αυτή είναι η κρισιμότερη φάση στις σχέσεις Ιράν - Δύσης/Ισραήλ. Η ρητορική των ηγετών Τραμπ και Νετανιάχου συνοδεύεται από σκληρές πολεμικές στρατιωτικές ενέργειες και μία εκτίμηση ότι το ιρανικό καθεστώς απομονώνεται περιφερειακά και διεθνώς.
Η συνοπτική ανάλυση που ακολουθεί εξετάζει ζητήματα, όπως: την πολιτική στόχευση αλλαγής του καθεστώτος, την εσωτερική κατάσταση στο Ιράν και την έλλειψη σαφών διαδόχων, τις περιφερειακές συμμαχίες και το στρατηγικό βάθος που έχει απολέσει το Ιράν, καθώς και τις διεθνείς αντιδράσεις και τις πιθανές συνέπειες για τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή.
Η ηγεσία του Ισραήλ και των ΗΠΑ εκφράζουν με σαφήνεια την επιθυμία να «τελειώσουν το καθεστώς» στο Ιράν. Η ρητορική αυτή λειτουργεί ως πολιτικό-στρατηγικό εργαλείο με πολλαπλά επίπεδα:
Εσωτερική και εξωτερική πίεση: Η προτροπή προς τους Ιρανούς να «βγουν στους δρόμους» στοχεύει να ενισχύσει την εσωτερική διαμαρτυρία, να υπονομεύσει την νομιμοποίηση των κυβερνώντων και να δώσει ηθικό και πρακτικό στήριγμα στην αντιπολίτευση.
Στρατιωτική νομιμοποίηση: Δικαιολογεί ενέργειες που αποσκοπούν στον περιορισμό των ιρανικών δυνατοτήτων (πυρηνικών και περιφερειακής επιρροής), παρουσιάζοντάς τες ως προληπτικές ή απελευθερωτικές. Ωστόσο, η μετάβαση σε ένα νέο πολιτικό σκηνικό δεν είναι αυτόματη. Είναι προφανής η έλλειψη εμφανούς, ανεξάρτητης αποδεκτής ηγετικής προσωπικότητας που θα μπορούσε να ενώσει την αντιπολίτευση και να οδηγήσει σε αξιόπιστη διακυβέρνηση μετά την πτώση του καθεστώτος. Η απουσία ενός «χαρισματικού» ή ευρέως αποδεκτού ηγέτη περιπλέκει σοβαρά το σενάριο μιας ομαλής μετάβασης.
Εσωτερική δυναμική του Ιράν: Η απομόνωση και έλλειψη ηγεσίας δείχνει τα δύο κρίσιμα σημεία στο εσωτερικό του Ιράν: Η αποσύνδεση πολιτικών προσώπων από την «παλιά φρουρά»: ακόμη κι αν εμφανίζονται μετριοπαθείς πολιτικές φιγούρες, υπάρχει η αμφιβολία ότι αυτές οι φιγούρες δεν έχουν επαρκή ανεξαρτησία από το παλιό καθεστώς ώστε να γίνουν αποδεκτές ως αξιόπιστη εναλλακτική. Η ιστορική ρίζα της νομιμοποίησης του καθεστώτος: Το ιρανικό πολιτικό σύστημα, μετά το 1979, έχει δομήσει μηχανισμούς εξουσίας και καταστολής που δυσχεραίνουν την γρήγορη δημιουργία νέων, ανεξάρτητων πολιτικών ηγεσιών. Ανατροπή χωρίς σχέδιο διαδοχής μπορεί να οδηγήσει σε χάος ή σε μια νέα μορφή αυταρχίας.
Το Ιράν έχει χάσει σημαντικό μέρος του «στρατηγικού βάθους», όπως:
-Μειωμένη ικανότητα να στηρίζει και να χρησιμοποιεί τρομοκρατικούς και παραστρατιωτικούς συμμάχους (π.χ. Χαμάς, Χεζμπολάχ, Χούθι) τουλάχιστον στο ίδιο επίπεδο που ίσχυε παλιότερα,
-απώλεια εδάφους επιρροής στη Συρία, που μείωνε τη δυνατότητα προβολής ισχύος μέσω χερσαίου άξονα,
-Διπλωματική και υλικοτεχνική απόσταση από τις μεγάλες δυνάμεις Ρωσία και Κίνα, οι οποίες δεν εμφανίζονται έτοιμες ή πρόθυμες να παράσχουν άμεση στρατιωτική προστασία στο Ιράν σε ένα νέο, ανοιχτό μέτωπο. Η Ρωσία είναι δεσμευμένη στον πόλεμο της Ουκρανίας, ενώ η Κίνα αποφεύγει παραδοσιακά στρατιωτικές συγκρούσεις και ευαισθητοποιείται όλο και περισσότερο για τις ενεργειακές προμήθειες και τη σταθερότητα των θαλασσίων οδών.
Οι αντιδράσεις χωρών όπως η Τουρκία -καταδίκη του χτυπήματος αλλά όχι των ΗΠΑ, στοχοποίηση του Νετανιάχου- δείχνουν έναν περίπλοκο διπλωματικό χορό, όπου πολλές χώρες προσπαθούν να ισορροπήσουν μεταξύ της ανάγκης να μην ευνοήσουν ανοιχτά τις ΗΠΑ/Ισραήλ και της αναγνώρισης της απειλής που θέτει το ιρανικό καθεστώς. Η σχετική απουσία σκληρών δημόσιων αντιδράσεων από Ρωσία και Κίνα στο άμεσο χρονικό διάστημα υπογραμμίζει ότι αυτές οι δυνάμεις προτιμούν πιθανώς να διατηρήσουν επιλογές και να μην δεσμευθούν, ειδικά αν μία σύγκρουση περιπλέξει την παροχή ενεργειακών πόρων ή τις δικές τους στρατηγικές προτεραιότητες.
Πιθανά σενάρια εξέλιξης και επιπτώσεις είναι τα παρακάτω:
Σενάριο αποσταθεροποίησης: Αν επιχειρηθεί ανατροπή χωρίς σαφές σχέδιο διαδοχής, υπάρχει πιθανότητα εσωτερικής αστάθειας, εμφύλιας σύγκρουσης ή αύξησης τρομοκρατικής δραστηριότητας από παρακλάδια και οργανώσεις που νιώθουν απειλή.
Σενάριο περιορισμένης αλλαγής: Αν υπάρξει συντονισμένη διεθνής πολιτική υποστήριξης για ιρανικές μετριοπαθείς δυνάμεις και προστασία κρίσιμων υποδομών, μπορεί να προκύψει σταδιακή μετάβαση, αλλά αυτό απαιτεί χρόνο και εγγυήσεις ασφαλείας και είναι δύσκολο λόγω της έλλειψης εσωτερικής ηγεσίας.
Σενάριο περιφερειακής κλιμάκωσης: Η προσπάθεια του Ιράν να προκαλέσει ή να παρασύρει άλλες χώρες σε σύγκρουση (χτυπήματα «δεξιά και αριστερά») μπορεί να οδηγήσει σε περιορισμένες συγκρούσεις με τρίτους, αύξηση των εντάσεων στις θαλάσσιες οδούς (π.χ. Στενά) και διαταραχή της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας.
Κοινός παράγοντας είναι η απουσία σαφούς διεθνούς στρατηγικού σχεδίου που να συνδυάζει στρατιωτική πίεση, διπλωματική απομόνωση και υποστήριξη για ειρηνική διοικητική μετάβαση καθιστά την πρόβλεψη πιο επισφαλή.
Θα μπορούσαν να βελτιώσουν την πιθανότητα μιας σταθερής μετάβασης (1) μια συντονισμένη διεθνής προσέγγιση για αποφυγή κενού εξουσίας και προστασία του άμαχου πληθυσμού, (2) μια στήριξη ανεξάρτητων πολιτικών και κοινωνικών δομών μέσα στο Ιράν ώστε να προκύψουν αξιόπιστοι ηγέτες, και (3) μια συνεργασία με γειτονικές χώρες ώστε να περιοριστεί η εξάπλωση της σύρραξης και να διαφυλαχθεί η λειτουργία κρίσιμων διεθνών οδών.
Συμπερασματικά, το Ιράν εμφανίζεται απομονωμένο διεθνώς και με μειωμένο στρατηγικό βάθος, ενώ ταυτόχρονα δεν υπάρχει εμφανής εσωτερική εναλλακτική ηγεσία ικανή να εξασφαλίσει ομαλή μετάβαση. Οι ρητορικές και οι σκληρές στρατιωτικές πιέσεις από ΗΠΑ και Ισραήλ αντανακλούν αυτή την εκτίμηση, αλλά η επιτυχία οποιουδήποτε σεναρίου αλλαγής καθεστώτος εξαρτάται από την ύπαρξη σχεδίου μετάβασης και από τον τρόπο που θα κινηθούν περιφερειακές και παγκόσμιες δυνάμεις. Χωρίς συντονισμό και σαφή στρατηγική, οι ενέργειες αυτές διατρέχουν τον κίνδυνο να προκαλέσουν μεγαλύτερη αστάθεια στη Μέση Ανατολή και διαταραχές παγκόσμιας εμβέλειας.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
Εισαγωγή-Πρόλογος
Κεφάλαιο 1 Δημογραφικά δεδομένα των ελληνικών πληθυσμών στις αρχές του 19ο αιώνα
Κεφάλαιο 2 Το ξέσπασμα της επανάστασης και οι συνακόλουθες μετακινήσεις πληθυσμών
Κεφάλαιο 3 Οι ελληνικές προσφυγικές μετακινήσεις…
Κεφάλαιο 4 Οι επιδράσεις της επανάστασης στα πληθυσμιακά δεδομένα του Ελληνικού χώρου
Αντί επιλόγου- κάποια συμπεράσματα
Παράρτημα
Βιβλιογραφία
ΠΡΟΛΟΓΟΣ-ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Η εργασία αυτή σκοπό έχει να παρουσιάσει τη γενικότερη δημογραφική κατάσταση που επικρατούσε τον ελληνικό χώρο πριν, κατά τη διάρκεια, και μετά την επανάσταση του 1821. Το βασικό πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζουν όλοι οι μελετητές κατά την προσπάθεια τους να ανιχνεύσουν τις αλλαγές οι οποίες συνέβησαν σε αυτή την πολυκύμαντη περίοδο, είναι η απουσία αξιόπιστων στατιστικών δεδομένων.
Κατά την Τουρκοκρατία απογραφές πληθυσμού δε διενεργούνται, η οθωμανική διοίκηση συντάσσει φορολογικά κατάστιχα και καταλόγους τιμαρίων, τα οποία περιέχουν κάποιες πληροφορίες για τους οικισμούς και τις φορολογικές μονάδες των χριστιανικών πληθυσμών1. Οι μερίδες (χανέδες) οι
οποίες αναγράφονται στα οθωμανικά αυτά κατάστιχα δε συμπίπτουν πάντα με τις κοινοτικές καταγραφές των φορολογουμένων, και μπορούν να μας δώσουν, σε συνδυασμό με τα στοιχεία των κοινοτικών αρχών, μόνο πληθυσμιακές ενδείξεις.
Ήμουν πρωτοετής στο Οικονομικό, εκατομμύρια χρόνια πριν γεννηθείτε μερικοί από σας, όταν ακόμα είχαμε δραχμές!
Ναί, τι; Έπιασα την πρώτη μου δουλειά ακριβώς έντεκα μέρες μετά που τελείωσα το Λύκειο, πριν ακόμα βγούνε τα αποτελέσματα των Πανελλαδικών εξετάσεων.
Κι όταν λέω έπιασα δουλειά, εννοώ με ένσημα, κανονική δουλειά, οκτάωρη. Δεν υπήρχαν περιθώρια για ένα παιδί μονογονεϊκής οικογένειας με τη δική μας οικονομική κατάσταση να συνεχίζει να είναι "μαθητής" απ' τη στιγμή που είχε σταματήσει να είναι... Κι αυτή την αλήθεια δεν την πήρε πίσω κανείς, ούτε όταν απέκτησα τη φοιτητική ιδιότητα, τρεις μήνες μετά... Τες πα... Ελάχιστη επαφή είχα με τους συμφοιτητές μου, δούλευα τις ώρες που εκείνοι είχαν μαθήματα και γενικώς, ακόμα κι όταν ξεκίνησα να δουλεύω σε βάρδιες, πολλά πολλά δεν είχαμε.
Φανταστείτε τότε, σε έναν καφέ με ένα απ' τα παιδιά που κάναμε παρέα στα παιδικά μου καλοκαίρια στο Βραχάτι, τον Αλέξη (κάθε ομοιότητα με πρόσωπα είναι απολύτως συμπτωματική), είχε φέρει την κοπέλα του, συμφοιτήτριά μου εκείνη (φυσικά δεν το ηξερα). Και στο τραπέζι έβγαλε ένα μπρελόκ της ΜΙΣΚΟ και τη ρώτησα όλο αφέλεια: Ο μπαμπάς σου δουλεύει στη ΜΙΣΚΟ; Για να εισπράξω την απάντηση: Όχι, ο μπαμπάς μου ΕΧΕΙ τη ΜΙΣΚΟ! Ήμανε όμως πολύ κυρία και δεν πνίγηκα με τον καφέ μου, περιορίστηκα μόνο σε ένα "Α!", που ίσα που βγήκε απ' τις φωνητικές χορδές μου... Δεν μπορούσα τότε να φανταστώ ότι υπάρχουν άνθρωποι που ΕΧΟΥΝ τη ΜΙΣΚΟ και μπορεί να ξέρω την κόρη τους, ήταν ένας ολόκληρος άλλος κόσμος, σε μία μαύρη, προφανώς, τρύπα, σε ένα παράλληλο σύμπαν.
Όπως σας έλεγα, ήμουν μακριά νυχτωμένο παιδί εκείνα τα χρόνια, ωστόσο κάποτε έπρεπε να πάρω σημειώσεις και υπήρχε μία κοπέλα που μου την είχε γνωρίσει αυτή η κοπέλα του Αλέξη, μετά που δεν ήταν πια κοπέλα του Αλέξη. Δεν θυμάμαι πώς έλεγαν εκείνη τη δεύτερη κοπέλα, αλλά ούτε και την πρώτη, αν με ρωτάς.
Η δεύτερη λοιπόν κοπέλα φαίνεται ήταν από τους "φύτακλες" της Νομικής και τι καλύτερο για να πάρει κανείς σημειώσεις; Μου είπε λοιπόν κι ένα απόγευμα, μετά τη δουλειά μου, πήγα στο σπίτι της στο Κολωνάκι!
Αφού διάβηκε διάφορα δωμάτια και χωλ και αβάν χωλ και κάτι τέτοια, το κορίτσι απ' τα Πατήσια έφτασε κάποτε και στο δωμάτιο της κοπέλας, υπνοδωμάτιο όσο περίπου το δικό μου σπίτι, αλλά ποτέ δεν με τάραξαν τα "μεγέθη" (ναι, μεγάλη αλήθεια αυτή).
Anyhow, που λένε και στο χωριό μου. Για να μην φανώ γαϊδούρα κι ότι μόνο για τις σημειώσεις πήγα, πιάνω ένα small talk (όλο τέτοια λέμε στο χωριό μου, ένα περίεργο πράμα!) και της έλεγα για τη δουλειά μου και μου έλεγε για τα μαθήματα και φάνηκε εντυπωσιασμένη διότι εγώ είχα επαφή με την "πραγματική αγορά" κι εγώ ήμουν εντυπωσιασμένη που αυτή δεν είχε ανάγκη να έχει καμιά τέτοια επαφή...
Και κάποια στιγμή μου λέει: - Θα μου άρεσε να ξέρω πώς είναι να βγάζεις τα δικά σου λεφτά! Εγώ έχω βέβαια τα δικά μου, αλλά δεν είναι και δικά μου, διότι απλώς οι γονείς μου μού έχουν ανοίξει έναν λογαριασμό και μου βάζουν το μηνιαίο μου χαρτζιλίκι... Αλλά δεν είναι το ίδιο με τα δικά σου λεφτά! Είναι τριάντα χιλιάδες το μήνα (δραχμές λέμε τότε), ίσα για να μάθω την αξία της αυτοδιαχείρισης!
Δεν ήξερα από πού να φύγω, εγώ που δουλεύοντας οκτώ ώρες στη μία δουλειά και κάτι γύρω γύρω σε δεύτερες και τρίτες ίσα που μάζευα ογδόντα με το ζόρι κι απ' αυτές έπρεπε να δίνω και στο σπίτι μου και να πληρώνω και όλα τα μαθήματα που έκανα με τα δικά μου τα λεφτά, διότι άντε να πεις αλλιώς στην κυρία Χρυσούλα... Και χαρτζιλίκι δεν ήξερα τι πάει να πει και την αξία της "αυτοδιαχείρισης" ακόμα δεν την ξέρω! Πολλοί θα σπεύσετε να πείτε, ναι, αλλά έτσι έμαθες να εκτιμάς, έγινες καλύτερος άνθρωπος και μπλα μπλα μπλα.
Ναι, σε όλα αυτά ναι. Αλλά δεν ήμουν πια παιδί, έγινα μεγάλη μέσα σε μία μέρα, δεν ήμουν ξέγνοιαστη ποτέ ξανά (αν υποτεθεί ότι στη ζωή μου υπήρξα έστω και μια μέρα, κάποτε θα σας τα γράψω κι αυτά και θα είμαι υποψήφια για Πούλιτζερ, δεν βαριέσαι).
Σήμερα θα έδινα πολλά πολλά περισσότερα για να μπορούσα να ξαναγυρίσω σε εκείνα τα χρόνια και να τα στυλώσω τέσσερα χρόνια και να πω, όχι δεν θα δουλέψω, θα πάω κι εγώ να σπουδάσω, αλλά όπως είπα, εμείς τα κορίτσια απ' τα Πατήσια, μάθαμε να τα λέμε και να τα κάνουμε όλα ΙΣΙΑ... Και τον κόπο της μάνας μας τον σεβόμασταν και ό,τι περνούσε απ' το χέρι μας το κάναμε. (Δουλειά για ψυχολόγους μέχρι να σβήσει ο ήλιος...).
Θα μου πείτε τι σε έκανε Κυριακάτικα να σκεφτείς και να γράψεις για εκείνη την πρώτη κοπέλα κι εκείνη τη δεύτερη κοπέλα, που σίγουρα είχαν διαφορετικές ευκαιρίες από σένα και σίγουρα η ζωή έτυχε να τους τα φέρει καλύτερα και ακόμα πιο σίγουρα (το ξέρω πολύ καλά) πήραν καλύτερο και πιο "προσοδοφόρο" δρόμο απ' τον δικό μου....
Να, έβλεπα μία γερμανική σειρά και οι γονείς ενός 16χρονου κοριτσιού το έβαλαν σε ένα τρένο για να κάνει τον γύρο της Ευρώπης (που είναι το όνειρό μου, αν με ρωτάτε, ο γύρος της Ευρώπης με τρένο) και της είπαν ότι θα της γεμίζουν την κάρτα, αλλά να προσέχει να ξοδεύει με φειδώ...
Κι εγώ που κάτι άλλο απ' αυτή τη φειδώ δεν έχω γνωρίσει στη ζωή μου, σας βεβαιώ ότι το μόνο που κατάφερα, εκτός απ' το να είμαι και του σαλονιού και του αλωνιού, είναι να βλέπω σειρές με τρένα που φεύγουν κι εγώ σε κανένα απ' αυτά δεν είμαι μέσα....
Δεν παραπονιέμαι συχνά, αλλά όταν το κάνω μπορώ να τσακίσω και τα δικά σας κόκκαλα και τα δικά μου, οπότε...χίλια συγγνώμη σας εύχομαι, αλλά κάπως μου ήρθε κι εμένα απόψε.
Βίας ο Πριηνεύς: Άκουγε πολλά, μίλα την ώρα που πρέπει.
Θαλής o Μιλήσιος: Καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται.
Κλεόβουλος ο Λίνδιος: Το μέτρο είναι άριστο.
Περίανδρος ο Κορίνθιος: Οι ηδονές είναι θνητές, οι αρετές αθάνατες.
Πιττακός ο Μυτιληναίος: Με την ανάγκη δεν τα βάζουν ούτε οι θεοί.
Σωκράτης: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Ουδείς εκών κακός.
Θουκυδίδης: Δύο τα εναντιότατα ευβουλία είναι, τάχος τε και οργήν.
Πλάτων: Άγνοια, η ρίζα και ο μίσχος όλου του κακού.
Αριστοτέλης: Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.