Η Βενεζουέλα, μια χώρα προικισμένη με πλούσιους φυσικούς πόρους, ιδιαίτερα πετρέλαιο, έχει εμπλακεί σε πολιτική, κοινωνική και οικονομική αναταραχή για χρόνια.

Η πρόσφατη στρατιωτική επέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών έχει προσθέσει μια νέα διάσταση σε αυτήν την ήδη περίπλοκη κατάσταση.

Αυτή η ανάλυση στοχεύει να προσφέρει μια συνολική επισκόπηση της τρέχουσας κατάστασης στη Βενεζουέλα, των επιπτώσεων της παρέμβασης των ΗΠΑ, και των πιθανοτήτων μελλοντικών εξελίξεων.

Η Βενεζουέλα βρίσκεται σε κατάσταση κρίσης για πάνω από μία δεκαετία, με υπερπληθωρισμό, ελλείψεις τροφίμων και πολιτική καταπίεση. Η ηγεσία του Νίκολας Μαδούρο έχει αμφισβητηθεί διεθνώς, με πολλές χώρες να αναγνωρίζουν τον ηγέτη της αντιπολίτευσης Χουάν Γκουαϊδό ως νόμιμο πρόεδρο.

     

Οι Η.Π.Α. υπήρξαν από τους πιο έντονους αντιπάλους της κυβέρνησης Μαδούρο, επιβάλλοντας πολυάριθμες κυρώσεις για να αποδυναμώσουν το καθεστώς του και να υποστηρίξουν τη δημοκρατική μετάβαση.   

Οι ΗΠΑ εξέδωσαν κατηγορίες κατά του Μαδούρο και άλλων ανώτερων αξιωματούχων για διακίνηση ναρκωτικών και διαφθορά, κάτι που θεωρείται ως τμήμα της στρατηγικής τους για την αποδυνάμωση του καθεστώτος Μαδούρο. Οι ενέργειες αυτές έχουν δεχτεί κριτική ως μέρος της προσπάθειας των ΗΠΑ για αλλαγή καθεστώτος παρά για νόμιμη δίωξη εγκλημάτων.

Το πετρέλαιο αποτελεί κεντρικό σημείο στις αμερικανο-βενεζουαλικές σχέσεις, καθώς οι ΗΠΑ είχαν μεγάλα οικονομικά συμφέροντα λόγω των πλούσιων πετρελαϊκών κοιτασμάτων της χώρας. Οι οικονομικές κυρώσεις εναντίον της Βενεζουέλας επηρεάζουν άμεσα την παραγωγή και τις εξαγωγές πετρελαίου.

Η Βενεζουέλα έχει κατηγορηθεί για λαθρεμπόριο πετρελαίου με σκοπό να αποφύγει τις αμερικανικές κυρώσεις, ενώ έχει επίσης προσπαθήσει, αλλά με περιορισμένη επιτυχία, να πωλάει πετρέλαιο σε εναλλακτικά νομίσματα για να αποφύγει το πετροδολάριο.

Τα παραπάνω σκιαγραφούν μια πολύπλοκη και δυναμική κατάσταση, με συνεχείς εξελίξεις που επηρεάζουν τη διεθνή σκηνή. Οι εξελίξεις αυτές συνδέονται στενά με τα διεθνή γεωπολιτικά συμφέροντα στη Λατινική Αμερική και τη στρατηγική σημασία των φυσικών πόρων της περιοχής.

Η Στρατιωτική Επιχείρηση των Η.Π.Α.: Η στρατιωτική επιχείρηση των Η.Π.Α. στη Βενεζουέλα φέρεται να ξεκίνησε για την αποκατάσταση της δημοκρατίας και της σταθερότητας, απομακρύνοντας το παράνομο καθεστώς του Μαδούρο. Αυτή η παρέμβαση έχει αντιμετωπιστεί με ανάμεικτες αντιδράσεις παγκοσμίως. Οι υποστηρικτές υποστηρίζουν ότι ήταν αναγκαία για την αποτροπή περαιτέρω παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη σταθεροποίηση της περιοχής. Οι επικριτές, ωστόσο, τη βλέπουν ως πράξη ιμπεριαλισμού που παραβιάζει την κυριαρχία της Βενεζουέλας και επιδεινώνει την κρίση.

  

 Επιπτώσεις στη Βενεζουέλα

Πολιτικό Τοπίο: Η στρατιωτική επιχείρηση έχει εντείνει το ήδη πολωμένο πολιτικό κλίμα στη Βενεζουέλα. Ενώ έχει ενισχύσει την αντιπολίτευση, έχει επίσης επιτρέψει στον Μαδούρο να κινητοποιήσει εθνικιστικό αίσθημα ενάντια στην ξένη παρέμβαση. Αυτή η διαίρεση μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω εσωτερικές συγκρούσεις και αστάθεια.

Η αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας και υπουργός Πετρελαίου Ντέλσι Ροντρίγκες ορκίστηκε και επισήμως  προσωρινή πρόεδρος της χώρας, την ώρα που ο έκπτωτος πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο εμφανιζόταν σε ομοσπονδιακό δικαστήριο της Νέας Υόρκης για να αντιμετωπίσει κατηγορίες σχετικές με διακίνηση ναρκωτικών.

Την 56χρονη Ροντρίγκες, μια εργατολόγος γνωστή για τους στενούς δεσμούς της με τον ιδιωτικό τομέα και την αφοσίωσή της στο κυβερνών κόμμα, όρκισε ο αδελφός της, ο Χόρχε, που είναι πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης.

Ορκίστηκαν επίσης οι 283 βουλευτές που εξελέγησαν τον περασμένο Μάιο. Οι περισσότεροι από αυτούς πρόσκεινται στην κυβέρνηση.

  Η αντιπολίτευση, ιδίως το τμήμα της υπό τη Μαρία Κορίνα Ματσάδο, η οποία πρόσφατα τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης, μποϊκοτάρισε τη διαδικασία.

Οικονομικές Συνθήκες: Η οικονομία της Βενεζουέλας, ήδη παραλυμένη από χρόνια κακοδιαχείρισης και κυρώσεων, αντιμετωπίζει νέες προκλήσεις μετά την επέμβαση.

Η διακοπή της παραγωγής και των εξαγωγών πετρελαίου, σημαντική πηγή εθνικών εσόδων, έχει επιδεινωθεί περαιτέρω, εντείνοντας την οικονομική κατάρρευση και την ανθρωπιστική κατάσταση.

Κοινωνικές Επιπτώσεις: Ο λαός της Βενεζουέλας συνεχίζει να υποφέρει σοβαρές συνέπειες. Η επιχείρηση έχει οδηγήσει σε αύξηση της βίας και του εκτοπισμού, επιτείνοντας την ανθρωπιστική κρίση. Η ανάγκη για διεθνή βοήθεια και υποστήριξη είναι πιο κρίσιμη από ποτέ.

Διεθνείς Αντιδράσεις: Η διεθνής κοινότητα είναι διχασμένη στην απάντησή της. Οι σύμμαχοι των Η.Π.Α., συμπεριλαμβανομένων ορισμένων χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Ευρώπης, έχουν εκφράσει υποστήριξη για την παρέμβαση, επικαλούμενοι την ανάγκη για αποκατάσταση της δημοκρατίας. Αντίθετα, χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν έχουν καταδικάσει την επιχείρηση, θεωρώντας την ως παραβίαση της κυριαρχίας και ως αποσταθεροποιητική δύναμη στην περιφερειακή πολιτική.

Πιο συγκεκριμένα: Η Γαλλία κάλεσε να υπάρξει «ειρηνική» και «δημοκρατική» μετάβαση στη Βενεζουέλα αναφέροντας πως ο «λαός» της Βενεζουέλας «απαλλάχθηκε» από τη «δικτατορία του Μαδούρο». Η Γερμανία έκρινε πως ο Νικολάς Μαδούρο «οδήγησε τη χώρα του στην καταστροφή» και «διαδραμάτιζε προβληματικό ρόλο στην περιοχή», υποστηρίζοντας πως εκείνος «ενέπλεξε τη Βενεζουέλα στη διακίνηση ναρκωτικών». Η Ισπανία «δεν θα αναγνωρίσει (...) μια επέμβαση που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο», μολονότι δεν αναγνώριζε ούτε «το καθεστώς Μαδούρο». Η Ιταλία χαρακτήρισε «νόμιμη» την αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση, η οποία είχε κατ’ αυτήν «αμυντικό» χαρακτήρα. Η Βρετανία σημείωσε πως όλες οι χώρες πρέπει να «σέβονται το διεθνές δίκαιο» και τόνισε πως «δεν συμμετείχε» στην αμερικανική επιχείρηση. Η Κίνα εξέφρασε «βαθύ σοκ» και «καταδίκασε σθεναρά» την «καταφυγή στη βία από τις ΗΠΑ εναντίον ενός κυρίαρχου κράτους και τη δράση τους εναντίον του προέδρου του». Η Ρωσία χαρακτήρισε «βαθιά ανησυχητική και καταδικαστέα» την «πράξη της στρατιωτικής επίθεσης στη Βενεζουέλα», τονίζοντας ακόμη πως «η ιδεολογική εχθρότητα θριάμβευσε επί του οικονομικού πραγματισμού». Η Τουρκία κάλεσε χθες όλα τα μέλη σε αυτοσυγκράτηση για να αποφευχθούν «επιζήμιες συνέπειες για την περιφερειακή και διεθνή ασφάλεια». Το Ισραήλ «χαιρέτισε την απομάκρυνση του δικτάτορα που ηγείτο δικτύου τρομοκρατίας και ναρκωτικών» κι έκανε λόγο για «ιστορική στιγμή», κρίνοντας πως ο Ντόναλντ Τραμπ ενήργησε ως «ο ηγέτης του ελεύθερου κόσμου».

Η Ελλάδα δήλωσε «Ο Νικολάς Μαδούρο ήταν επικεφαλής μιας βάναυσης και καταπιεστικής δικτατορίας που προκάλεσε αδιανόητο πόνο στον λαό της Βενεζουέλας. Το τέλος του καθεστώτος του προσφέρει νέα ελπίδα για τη χώρα. Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών».

Το Μέλλον

  1. Διπλωματικές Λύσεις: Η έμφαση στη διπλωματική εμπλοκή και τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της κυβέρνησης Μαδούρο, της αντιπολίτευσης και των διεθνών παραγόντων είναι ζωτικής σημασίας. Μια μεσολάβηση μπορεί να δώσει λύσεις και  να προσφέρει μια ειρηνική διευθέτηση και να θέσει τα θεμέλια για δίκαιες εκλογές.
  2. Ανθρωπιστική Βοήθεια: Άμεση διεθνής υποστήριξη είναι απαραίτητη για να ικανοποιηθούν οι επείγουσες ανθρωπιστικές ανάγκες. Το  άνοιγμα ανθρωπιστικών διαδρόμων και η διευκόλυνση της διανομής βοήθειας θα πρέπει να είναι προτεραιότητες για να ανακουφιστεί ο πόνος του λαού της Βενεζουέλας.
  3. Μακροπρόθεσμη Οικονομική Ανάκαμψη: Οι προσπάθειες ανοικοδόμησης μετά τη σύγκρουση πρέπει να επικεντρωθούν στην ανασυγκρότηση της οικονομίας της Βενεζουέλας. Αυτό περιλαμβάνει τη μεταρρύθμιση της βιομηχανίας πετρελαίου, τη διαφοροποίηση της οικονομίας και τη δημιουργία βιώσιμων ευκαιριών ανάπτυξης.

Επίλογος

Η κατάσταση στη Βενεζουέλα μετά τη στρατιωτική επιχείρηση των Η.Π.Α. παραμένει σύνθετη και γεμάτη προκλήσεις.

Ενώ ο στόχος της αποκατάστασης της δημοκρατίας είναι ευγενής, ο δρόμος προς την επίτευξή του είναι γεμάτος γεωπολιτικά και ανθρωπιστικά εμπόδια.

Μια πολυδιάστατη προσέγγιση που συνδυάζει διπλωματικές προσπάθειες, ανθρωπιστική βοήθεια και σχέδια οικονομικής ανάκαμψης είναι απαραίτητη.

Η διεθνής κοινότητα πρέπει να παραμείνει εμπλεκόμενη, υποστηρίζοντας μια ειρηνική και βιώσιμη λύση που να σέβεται τη θέληση και τις ανάγκες του λαού της Βενεζουέλας.


Βίας ο Πριηνεύς: Άκουγε πολλά, μίλα την ώρα που πρέπει.

Θαλής o Μιλήσιος: Καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται.

Κλεόβουλος ο Λίνδιος: Το μέτρο είναι άριστο.

Περίανδρος ο Κορίνθιος: Οι ηδονές είναι θνητές, οι αρετές αθάνατες.

Πιττακός ο Μυτιληναίος: Με την ανάγκη δεν τα βάζουν ούτε οι θεοί.

Σωκράτης: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Ουδείς εκών κακός.

Θουκυδίδης: Δύο τα εναντιότατα ευβουλία είναι, τάχος τε και οργήν.

Πλάτων: Άγνοια, η ρίζα και ο μίσχος όλου του κακού. 

Αριστοτέλης: Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.