Σε συνέχεια των τελευταίων εξελίξεων του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία θα ήθελα να παραθέσω κάποιες σκέψεις (επικουρικά σε προηγούμενες1) που κατά την εκτίμηση μου προσθέτουν στις ήδη πολλές ώριμες και μη αναλύσεις. Οι σκέψεις αφορούν τόσο στο γεωπολιτικό πεδίο όσο και στο «οικονομικό» υπό την έννοια του αναμενόμενου υψηλού κόστους της τελικής κατάστασης (end state).
Παρατηρούμε λοιπόν στην περιφέρεια του Κιέβου, σχεδόν δέκα ημέρες τώρα μια εξαιρετικά σημαντική δύναμη του ρωσικού στρατού σχεδόν ακινητοποιημένη ή τέλος πάντων κινούμενη με ταχύτητες που συναγωνίζονται αυτές του σαλιγκαριού και της χελώνας! Παρατηρούμε ακόμη ότι η κίνηση εισβολής προς την Οδησσό για την κατάληψή της, επίσης καθυστερεί ενδεχομένως (θα παρουσιάσω μια διαφορετική οπτική ακολούθως) και για επιχειρησιακούς λόγους. Υπό μερικώς διαφορετική για τις δύο περιπτώσεις (Κιέβου και Οδησσού) προσέγγιση λοιπόν, εκτιμώ και αναλύω την κατάσταση και τις διαφαινόμενες εξελίξεις στις δύο αυτές πόλεις ως εξής:

Η συνέχεια PDF

Ο Γεώργιος Τσόγκας ...


Βίας ο Πριηνεύς: Άκουγε πολλά, μίλα την ώρα που πρέπει.

Θαλής o Μιλήσιος: Καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται.

Κλεόβουλος ο Λίνδιος: Το μέτρο είναι άριστο.

Περίανδρος ο Κορίνθιος: Οι ηδονές είναι θνητές, οι αρετές αθάνατες.

Πιττακός ο Μυτιληναίος: Με την ανάγκη δεν τα βάζουν ούτε οι θεοί.

Σωκράτης: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Ουδείς εκών κακός.

Θουκυδίδης: Δύο τα εναντιότατα ευβουλία είναι, τάχος τε και οργήν.

Πλάτων: Άγνοια, η ρίζα και ο μίσχος όλου του κακού. 

Αριστοτέλης: Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.