Προοίμιο

Πλήρης σύγχυση, αλλοίωση και απαξίωση των εννοιών της αυτονομίας, της ανεξαρτησίας και του καθήκοντος επικρατεί στη σημερινή μαζική κοινωνία μας. Απόλυτα φυσιολογικό, καθόσον το καθήκον έρχεται, συνήθως, σε σύγκρουση με το εξίσου σημαντικό αγαθό, την ατομική ελευθερία.

Το να σεβόμαστε το άτομο και την ελεύθερη βούλησή του θεωρούνται βασικές αξίες των καιρών μας. Χωρίς, όμως, την αξία τού να εκτελούμε το καθήκον μας καταρρέει η κοινωνική τάξη, γιατί καταλύεται ο κοινωνικός ιστός και αναδύονται το χάος και αγωνία. Υπάρχει, άραγε, δυνατότητα προσέγγισης αυτών των συγκρουόμενων αξιών;

Η συνέχεια ΕΔΩ! 

Δημήτρης Κ. Μπάκας 

 

Βίας ο Πριηνεύς: Άκουγε πολλά, μίλα την ώρα που πρέπει.

Θαλής o Μιλήσιος: Καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται.

Κλεόβουλος ο Λίνδιος: Το μέτρο είναι άριστο.

Περίανδρος ο Κορίνθιος: Οι ηδονές είναι θνητές, οι αρετές αθάνατες.

Πιττακός ο Μυτιληναίος: Με την ανάγκη δεν τα βάζουν ούτε οι θεοί.

Σωκράτης: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Ουδείς εκών κακός.

Θουκυδίδης: Δύο τα εναντιότατα ευβουλία είναι, τάχος τε και οργήν.

Πλάτων: Άγνοια, η ρίζα και ο μίσχος όλου του κακού. 

Αριστοτέλης: Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.